“Het was een flinke uitdaging, want ik had nog nooit zo’n afstand gefietst. Het was stoempen, afzien, maar vooral: trappen voor een goed doel: stichting Gevangenenzorg Nederland. Je vraagt je misschien af: waarom zou je in gaan fietsen voor gevangenen? Ik leg je dat graag uit.
Voor het eerst in een gevangenis
In 2009 kwam ik voor het eerst binnen de muren van de gevangenis. In gesprekken met gevangenen ontdekte ik dat het mensen zijn die niet zoveel verschillen van mijzelf. Ik besefte steeds meer dat ikzelf onder gelukkige omstandigheden ben opgegroeid en dat dit veel uitmaakt voor de rest van je levensloop. Dat gevoel is me altijd bij gebleven. Het maakt uit waar je opgroeit, wie de mensen om je heen zijn en wat er in je leven gebeurt.
Vrijwilligerswerk
Sinds 2014 doe ik vrijwilligerswerk in de gevangenis. Daar merk ik geregeld dat er schaamte en spijt is bij de gevangenen en dat ze soms ook opzien tegen een terugkeer in de maatschappij. Zeker als ze de steun van familie en een sociaal netwerk zijn verloren. Dit laatste vergroot de kans op terugval in crimineel gedrag enorm. Maar als er hulp en aandacht is, kan het anders. Herstel kan ook beginnen tijdens detentie.”
– Thomas (fietste vorig jaar 200 km)
