Beste vrijwilliger,
Na ons gesprek van vandaag wil ik je ook met deze brief bedanken voor de bijstand die je me de afgelopen vier jaar hebt verleend. Sinds oktober 2016 was je voor mij een uiterst begripvolle uitlaatklep die me aanhoorde met een nooit aflatend geduld. Bovendien wist je me van zeer waardevolle adviezen te voorzien zoals hoe om te gaan met de problemen die zo plotseling op mijn pad kwamen.
Je goede kennis van zaken en de ervaring die je meebracht in het omgaan met gedetineerden en hun familie is voor mij van onschatbare waarde gebleken. Al snel bemerkte ik dat jij precies begreep wat ik bedoelde ook wanneer ik me soms niet al te helder uitdrukte of niet direct het achterste van mijn tong liet zien. Zoals ik je al eerder vertelde, was jij eigenlijk de enige persoon bij wie ik me openlijk en volledig wilde uitspreken met betrekking tot de precaire familiezaken die speelden. Niet dat er geen anderen in mijn familie en relatiekring waren die zich daartoe aanboden, maar ik wilde die personen graag sparen en niet belasten met ook nog mijn moeiten en verdriet.
Bij jou daarentegen voelde ik me vrij om dat wel te doen aangezien wij een uiteraard minder emotionele relatie hadden. Daarbij zou jij de zaken die je van mij vernam min of meer “beroepsmatig” kunnen aanhoren en er ook weer afstand van kunnen nemen. Je zag op een zeer integere manier kans mij op de been te houden in een voor mij ongekend zware periode in mijn leven, gewoon door er voor mij te zijn en min of meer op afroep mij te bezoeken.
Nog lang niet alle moeiten en zorgen zijn op dit moment verdwenen, maar een heel aantal zaken die ik als onbekende toekomstige bedreigingen zag spelen nu wel minder zodat ik me mede dankzij jouw hulp inmiddels weer heel wat stabieler voel. Vanaf nu wil ik daarom weer proberen het zonder jouw buitengewone en niet aflatende sympathieke hulp te doen.
Ik wens jou en de mensen die je lief zijn het allerbeste toe.
Met een welgemeende hartelijke groet,
Vader van een gevangene
