Op deze pagina
Herstel begint met erkennen, niet met vergeten. Gevangenenzorg Nederland gelooft dat criminaliteit en detentie niet het laatste woord hebben. Wat gebroken is, kan helen, maar nooit vanzelf. Herstel vraagt inzet: allereerst van de dader, die verantwoordelijkheid moet nemen, maar ook van familie én van de samenleving, die bereid moet zijn iemand opnieuw binnen te laten. Die wederzijdse beweging is cruciaal. Zonder verantwoordelijkheid geen herstel, maar zonder bereidheid tot heropname evenmin.
Unieke waarde
De diepere laag onder dit denken is een geloof in de unieke waarde van ieder mens. Niemand raakt zijn waardigheid kwijt, hoe ernstig de misstap ook is. De mens, ook ‘de crimineel’, is een geschapen mens. Dat besef wordt een roeping: zie in ieder mens het beeld van God, juist waar schuld en gebrokenheid zichtbaar zijn. In de praktijk schuurt dat. En idealen van naastenliefde botsen soms met een wereld van resultaten, geld en meetbaarheid. Toch blijkt juist het begrip barmhartige gerechtigheid de sleutel. Niet als koude afrekening, maar als herstel van verhoudingen, waarin recht wordt gedaan aan slachtoffers, daders én de samenleving.
”Niemand raakt zijn waardigheid kwijt, hoe ernstig de misstap ook is.”
Wat mij daarin fascineert en soms ook frustreert is dat herstel een continue proces is. Het is nooit afgerond. Het is levenslang vallen en opstaan. Max schrijft daar eerlijk over in onze nieuwsbrief en in zijn boek De Ommekeer. Talloze keren viel hij terug. De zuigkracht van het oude leven is immens en zelfs het op papier zetten van zijn levensverhaal betekende geen punt achter zijn criminele carrière. Het was ‘te makkelijk gedacht’ (p. 120).
Herstel is als het leggen van een puzzel. Je breekt je hoofd over welke stukjes bij elkaar horen. Elk stukje dat op z’n plek valt, voelt als een belangrijke stap. Max vertelt over zijn contact met een vrijwilligster van Gevangenenzorg waarvan hij merkte dat zij ‘vanuit een goed hart haar werk deed’. Hij vond het prachtig om met Gevangenenzorg voorlichting te geven op scholen. Maar dat wij hem wilden helpen aan een reguliere baan, dat maakte hem ‘bang’. Max viel terug in de wereld van hebzucht en geld (p. 100,101).
Levensvervulling
In zijn epiloog geeft hij een treffende beschrijving van een herstelproces: het ombuigen van destructieve gewoonten naar een legale levensstijl vol passie en levensvervulling (p 169). Dat de passie van Jezus zijn levensvervulling werd, geeft aan herstel de diepste mogelijke betekenis.
met gevangen groet,
Hans Barendrecht
directeur bestuurder
Boek: De Ommekeer
Max Sabajo is vader van zes kinderen
en ondernemer. Op basis van zijn ervaringen
geeft hij op scholen trainingen en workshops
over het maken van levenskeuzes. In 2025 verscheen het levensverhaal van Max in boekvorm. Max laat hierin de duisternis van de criminaliteit zien. En ook hoe God omziet naar mensen die fouten maken. Hij beschrijft aangrijpend hoe ingewikkeld het is om uit de criminaliteit te stappen, over de strijd die hij daarvoor heeft moeten leveren.
Het boek is verkrijgbaar in de boekhandel en gratis voor nieuwe donateurs van Gevangenenzorg.
